Birsen Tezer - Çal Kapımı

Geçtiğimiz gün Akbank Caz Festivali kapsamında Caddebostan Kültür Merkezi’nde ‘BİRSEN TEZER’ konserine gittik Sinem’le.
Dinlemeye doyamıyorum, kulağımda sürekli onun şarkıları...
Sözlerin güzelliğine bakın: ('şeffaf çizdim ben zaten kendimi...')

bayat bir somun ekmeğin

kokusuyla boyuyorum sarıyı

bak bu köşede gözlerin

eksiltiyorum ruhumu her fırçada

çal, çalsana kapımı

ister uykulu, ister uykusuz

bak burada beyaz ellerin

biraz eksik sarıyorsa belimi

görmemiş der geçerim

şeffaf çizdim ben zaten kendimi

çal, çalsana kapımı

ister hüzünlü, ister hüzünsüz

sonra bir ev boyadım sana

kapısı mavi, zili deniz

içinde yaşasak ikimiz

geç bunları demeden şimdi

çal, çalsana kapımı

ister huzurlu, ister huzursuz

Durumlar değişiyor, kişiler aynı...

8 yıl durmadan çalış, sonra 2 yıl evde çocuk bak. İşte hayatımın bir bölümünün özeti :)

Tamamen kendi tercihimle Efe doğduktan sonra işe dönmedim, daha doğrusu 10 aylık yasal iznimin ardından işe başlamam gerekirken, son hafta yapamayacığımı anlayıp işe istifa etmek için gittim.

Bizim şartlarımız etrafımdaki arkadaşlarımdan farklıydı. Hemen hepsinin ya annesi ya kayınvalidesi destek olabilecek durumda ancak biz yurt dışında yaşayan bir aileden farksızız, benim annem melek oldu uzun yıllardır bizimle değil, Engin’inki ise şehir dışında yaşıyor.

Minicik bebeğimi bir başkasına emanet edemedim, çalışmamın gerekliliğini sorguladığımda evde kendi çocuğumla vakit geçirmenin çekirdek aileme yapabileceğim en anaç jest olacağına karar verdim :)

2 yıl sadece Efe ve ben. Dünya ikimizden ibaretti. Anne sütünü yeterince almış mıydı? Hasta olunca antibiyotik içmeseydi iyiydi, mağazaların çocuk reyonları ilgi çekiydi, Televizyon izlemesindi, onun için aktiviteler hazırlamalıydım, renkleri de öğrensindi, günü mutlu tamamlasındı, şımarık da olmasındı, kendimle ilgili bir şey yapacak olsam bile ikimizin müsaitliğini düşünmeliydim, onu kime bırakıp kuaföre gidebiliridim? Dikkatini sürekli çocuğa veriyorsun, üşümesin, düşmesin, acıkmasın, prize dokunmasın, kırmasın, temiz kalsın.. Uzar da gider. Ki görebileceğiniz en vurdumduymaz, telaşsız anne profili olmaya adayım. Çocuğunun peşinde bir tip hayal etmeyin bunları yazdım diye.

Onun sayesinde evde olmanın keyfini gezerek çıkardım ben de, müzelere gittim, sergiler gördüm, akrabalarıma, arkadaşlarıma gittim, evimize misafirler geldi, her hafta bir pazara çıktık :) İş stresini yaşamadığım ancak daha farklı kaygılar beslediğim 2 yıl… Gönlüm bir çocuğum daha olmasından yanaydı (hala da öyle) ancak bir kez daha olmayan şeyler için şükrediyorum. Çalışmaya başlayınca anladım ki birkaç yıl daha evde olmak bana hiç iyi gelmeyecekmiş. Yavaş yavaş eskiden çookk severek yaptığım aktiviteler yerini rutine bırakmaya başlamıştı. Tamam haftaiçi her yer boş, gezmek, trafikte olmak kolay ama çalışırken de programlıyabiliyorsun boş vakitlerini, dünyanın sonu değil. Şanslıysan iş yerinde güzel dostluklar kurabiliyorsun, aktivitelere katılıyorsun (bizim şirket bu konuda master) hatta size sevindiğim başka bir şeyi söyliyeyim biraz komik: öğlen yemeklerini sen yapmıyorsun :) :)

Efe 2 yaşını bitirdi, onun bu seneyi evde geçirmesini istemedik, yaşıtlarıyla ve çocuk gelişimi konusunda eğitimli insanlarla bir arada olsun deyip onu da kreşe gönderiyoruz. Bir ay oldu, hep burnu akıyor. Kreşin kötü tarafı bu maalesef, sık hasta olması. Olsun erkenden bağışıklığı güçlenecek diye düşünüp motive oluyorum. Dili iyice çözüldü, şarkılar, türküler evde Efe varsa sessiz 1 dk geçmesi imkansız. ‘Minimini guş konmuştu, pıpırederken canlandı’ favorilerinden :) İlk 2 hafta direnç gösterdi kreşe gitmemek için, çığlık kıyamet bırakıyordum okulda, anladı ki kararlıyız, kaytaramayacak mecbur alıştı. Kah güle oynaya, kah ‘okula gitmiycem’ blöfleriyle çıkıyoruz sabahları evden. Okulda keyfi yerindeymiş, uslu kuzu yaramazlık bile yapmaya başlamış artık. Arkadaşlarının yanında daha kendine güvenli duruyor artık, kreşin kişiliği üzerin etkileri ilk aydan gözle görünür biçimde belli. Kızını erken yaşta kaybeden akrabamız ‘Sabah çıkıp akşam evine geliyor ya bu yeter’ dedi bana bir sohbetimizde. ‘Çok haklısın’ dedim, söyleyecek kelime yok. Zaten serzenişler, ‘kahretsin bu niye böyle’ isyanları bana lüks gelir. Uzvu eksik ancak spor, sanat yapan insanları aklıma getirir utanırım, biz çaresiz bir hastalıkla mücadele ettik ailece; o günleri düşünüp çözümü olan soruna takılıp kalmamaya çalışıyorum. Üzlüyorsun tabi, moralin bozuluyor ‘bağzı şeylere’ demek istediğim o değil, ama ‘çocuğum küçücük vah vah kreşlere gitmek zorunda kaldı’ noktasında değilim onu demek istedim. Çok şükür onu emanet edebileceğim sıcak bir kurum buldum nokta. (Eti senin kemiği benim de demedik tabi müdüre Hanım’a canım :) bizim de bazı kriterlerimiz var :) )

Böyle işte, hayat kısa. 32 yıl ne zaman geçti? Ben ne ara anne oldum, 7 sene önce evlenmişim vs. vs. Daha kaç yıl var önümüzde kimse bilmiyor. Biz düzenimizi böyle kurduk şimdilik, sabah kafile şeklinde çıkıyoruz evden ekmeğimizin peşindeyiz :) Sonra? Sonrası iyilik güzellik…

Tel Cambazının Tel Üstündeki Durumunu Anlatır Şiir

Sizin alınız al inandım
Morunuz mor inandım
Tanrınız büyük amenna
Şiiriniz adamakıllı şiir
Dumanı da caba
Ama sizin adınız ne
Benim dengemi bozmayınız
Bütün ağaçlarla uyuşmuşum
Kalabalık ha olmuş ha olmamış
Sokaklarda yitirmiş cebimde bulmuşum
Ama ağaçlar şöyleymiş
Ama sokaklar böyleymiş
Ama sizin adınız ne

Benim dengemi bozmayınız

Aşkım da değişebilir gerçeklerim de

Pırıl pırıl dalgalı bir denize karşı

Yan gelmişim diz boyu sulara

Hepinize iyi niyetle gülümsüyorum

Hiçbirinizle dövüşemem

Siz ne derseniz deyiniz

Benim bir gizli bildiğim var

Sizin alınız al inandım

Sizin morunuz mor inandım

Ben tam dünyaya göre

Ben tam kendime göre

Ama sizin adınız ne

Benim dengemi bozmayınız.

Turgut Uyar

13. İstanbul Bienali: 'ANNE BEN BARBAR MIYIM?'

2 sene önce Bienal'e karsı olan tavrım biraz küskündü. Neden bu kadar anlasılmaz yaptıklarını yıllardır anlayamıyorum çünkü. Tamam davam 'manzara resmi çizsinler biz da bakıp beğendim, beğenmedim diyelim' değil ancak en azından 'sadece siyah ve beyaz çizgilerden olusan esere bakarak azınlık hakları hakkında fikir yürütemeyeceğim' organizatörler tarafından anlasılsın.

13. İstanbul Bienali'ni rehber ile gezdik, bu sefer çok farklıydı benim için her sey :)
20 Ekim'e kadar Beyoğlu'ndaki Salt ve Arter Sanat Galerileri, Rum Okulu ve İstanbul Modern'de ücretsiz olarak gezebilirsiniz. Belli saatlerde rehber hizmeti var, bedeli tam 20 - öğrenci 10 TL.

Şair Lale Müldür’ün aynı adlı kitabından alıntılanan 13. İstanbul Bienali’nin başlığı “Anne, ben barbar mıyım?” sanat ve edebiyat, özellikle de şiir arasındaki ilişkiyi merkezine alıyor. Aynı zamanda “barbar” terimiyle, “öteki”leri anlamak için öğrenmemiz gereken veya “gelecek dünya”yı anlamlandırabilmek için keşfetmek zorunda olduğumuz yeni ve bilinmedik dillere işaret ediyor. Bienal sanat aracılığıyla “kamusallık” kavramını yeniden düşünme imkânı yaratmayı, yeni düşünce ve hayal gücü kanalları açmayı ve kamusal bir buluşma ve tartışma zemininin yaratılmasına katkıda bulunmayı hedefliyor. 

13. İstanbul Bienali sergi mekânlarından Antrepo no.3, Galata Özel Rum İlköğretim Okulu ve ARTER’de her gün 11.00, 13.30, 15.00 ve 16.30 saatlerinde Koç Holding sponsorluğunda rehberli turlar gerçekleştirilecek. Rehberli tur biletleri mekân girişlerindeki gişelerden ve Biletix satış sistemi üzerinden satın alınabilir. 

Erlend Øye, seviyorum seni

Bu aralar taktım, sürekli dinleyesim, izleyesim var :)

24 Aylık çocugum neler yapar oldu?

• Son 2 aydır bıcır bıcır konusuyor. 'Anne nereye didiyos?' 'Bunun icinde ne var?' 'Al o zaman' gibi ve 'çünkü, biraz, galiba' kelimelerini kullandigi cümleleri var, Engin'le bu aralar en sasırdıgımız ve keyif aldıgımız sey onun cümleleri.
• Artık gece de bez takmıyor, yani gece-gündüz free style! :) Ancaaak Eger yatmadan önce su icmisse ve gece tuvalet icin kaldırmamıssak ortalıgı sular seller götürüyor...
• Ben ise baslayacagım icin o da krese baslayacak, ancak benden ayrılmak istemiyor. Zor bir süreç onun icin, benim ise en iyi basardigim seylerden biri ayriliklar olsa gerek. Elimde degil, eger mantigim o seyin dogru oldugunu soyluyorsa cok gaddar olabiliyorum. Tek endisem minicik bir cocugun psikoloji bozulmasin, yoksa biraz ayri vakit gecirmek, bu kisi evde kapanmak yerine sosyal bir cevrede gecirmesi hem ona hem bana iyi gelecek...
• Yemek yemesi hala problem, artik pes ettim sebzede israr etmiyorum. Hic hic hiiccc yemek istemiyor cunku. Kahvaltida yumurta, peynir, tereyagi, bal, pekmez, ekmek yiyor. Sonra tum gun sut, meyve, yogurt, makarna, pilav ve bazen kofte ile geciyor...
• Hala TV izletmiyoruz, o da izlemek istemiyor zaten. Pepe'yi biliyor, bazen onu acmamizi istiyor bilgisayardan, 10 dk kadar izleyip sikiliyor.
• Cikolata da yemedi hala hic, seker de. Denk gelirse Kek, kurabiye ve tatli yiyor ama onu kisitlamiyoruz hic. 
• Legolarla oynamaya basladi, resim cizmek -yani kagidi karalamak- en sevdigi aktivite. Konsantrasyonunu max. 10 dk topluyor bir seyle oynarken.
• Gecen haftalarda babasiyla makarna yaparken elektrikli ocaga parmaklarini yapistirdi, 2. derece yanik oldu 3 parmaginda. Gecti gitti, Allah beterinden korusun.

Vizyondakilerden 2 tanesi

Sevgili oğlum, 1 hafta babannenlerle vakit geçirmeyi fırsat bilip, seni dede ve babannene adeta iliştirip iliştirip sinemalara, beach'lere gittiğim doğrudur. Ne yapayım oğlum, benim de deşarj olmaya ihtiyacım var. Bugün 2 saatliğine bayram ziyaretine gidecek dedenlerin arkasına bile kattım seni, '-Efe'yi de alıverin diye', canmım benim 'attaa' diye çıktın kapıdan mutlu mesut, ben de hoopp bilgisayar başına. Neymiş bloga 2 kelam edecem. Neyse haftaya yine 7/24 beraberiz, bugünler de böyle olsun ;)

İzlediğim filmlerin ikisi de bilim kurgu. 

 

'World War Z'

Brad Pitt yaşlanmanın hepimiz için geçerli olduğu sinyallerini bu filmde veriyor, kalmamış eski havası. Ayrıca oyunculuğu konuşturduğu bir performans da yoktu. Sıradan bir felaket senaryosu ve güzel aksiyon sahneleri vardı. Efektler kötüydü bence. Dikkat ---Bu cümle spoiler olabilir-- İsrail için güzel bir imaj çizmeye çalışmışlardı ve tabiiki filmin sonunda Amerikalılara büyük bir minnet duymanız bekleniyordu...

'Elysium'

Born serisinin hastasıyım, Matt Damon'un da. Ayrıca District 9 filmi en sevdiklerim arasındadır. Elysium'u da District 9'nin yönetmeni Neill Blomkamp çekmiş. 2154 yılında dünya berbat halde ve Elysium diye refah içinde yaşanan başka bir yapay gezegen var. Sistem eleştirisi var, artık klasikleşti bu konu Hollywood'da, şaşırtıcı... Bizi bir şeylere mi hazırlıyorlar, kıllanmıyor değilim, hadi bakalım hayırlısı.

İlk yarı tempo yüksekti falan bir şekilde idare ettik ama bence kötü bir film olmuş, yakışmadı yapımda ve yayında emeği geçenlerin şanına şöhretine. *Seni seviyorum Matt, lütfen üstüne alınma* Dikkat ---Bu cümle spoiler olabilir-- Ve filmin sonunda bilin bakalım hangi ülke başroldaki iyi adam rolünü kaptı? :)

Sınavsız İkinci Üniversite hakkında bilgi

Daha önce bu yazımda SINAVSIZ 2. ÜNİVERSİTE hakkında genel bir bilgi vermiştim.
Ancak mailime konuyla ilgili çok fazla soru geliyor, bir kere daha paylaşmak istedim tecrübelerimi.

Ben İstanbul Üniversitesi'nde Sosyoloji okuyorum, o yüzden yazacaklarım Anadolu Üniversitesi'ni tercih edeceklerin işibe yaramayabilir.

Soru cevap ile gidersek daha açıklayıcı olur diye düşündüm.

• Kimler başvurabilir?

Halen lisans eğitimi alıyor olan ve lisans diploması olanlar. Ben İşletme mezunuyum, diplomamın noter onaylı fotokopisini kayıt esnasında okula teslim ettim.

• Hangi bölümler var?

Sosyoloji, Felsefe, Tarih, Coğrafya, İşletme, İktisat

•  Diplomada Sınavsız İkinci Ün. yazıyor mu?

İstanbul Üniversitesi Açık ve Uzaktan Eğitim Fakültesi Sosyoloji Bölümü yazacak.

• Kayıt tarihleri ne zaman? Ücreti nedir?

Eylül ve Ekim ayı içerisinde. Bu linkten kontrol edebilirsiniz. 1 ders yılı 2 dönem ve dönem başı harç ücreti 370 TL

• Sınavlar ne zaman ve nerede?

Bir dönemde vize ve final olmak üzere 2 sınav var. Vizeler haftaiçi akşam online. Finaller ise Cumartesi ve Pazar iki güne bölünmüş halde sabah da öğlen de olabiliyor. İstanbul Ün. yada Yıldız Teknik Ün. herhangi bir kampüsünde olabilir. Ben 1 kere Beyazıt'ta 3 kere de Davutpaşa'da sınava girdim. Okul kalacak yer vs. konusunda yardımcı olmuyor diye biliyorum.

• Derslere girmek zorunlu mu?

 Hayır değil. Her şey size bağlı, itici, zorlayıcı hiç bir güç yok ve çalışmazsanız geçme imkanınız da yok. Soruların hemen hepsi bilgi gerektiriyor, yoruma dayalı değil.

• Bilgisayardan ders çalışmak zor mu, çıktı alınabilir mi?

Bence sadece bilgisayardan çalışmak zor, ancak çıktı alınabiliyor. Yine de kitaptan çalışmak kadar pratik değil. El mecbur bu konuda...
 

•  AUZEF'i tavsiye eder misiniz? (Açık ve Uzaktan Eğitim Fakültesi= AUZEF)

Genel olarak memnunum. Ben 3 sene daha okuyup Sosyoloji Lisans diplomamı almak istiyorum. Ders çalışırken bilmediğim o kadar çok şey öğrendim ki, herkese tekrardan 2. Ün. okumasını öneririm. Anadolu Üniversitesi de tercih edilebilir, kitap veriyor çünkü onlar ve sınavlara kendi bulunduğunuz ilden girebiliyorsunuz.


Ayrıca standart derlerin üzerine her dönem bir kaç formasyon dersi daha alıp, kontenjan dahilinde 'öğretmen' olma şansınız da var.

Dondurmalı kahve

Bu sıcaklarda ruha ve bedene iyi gelen bir kahve tarifı gelsin 30 derece sıcakla basetmeye calısan biz İstanbullulara!

Malzemeler 300 ml soğuk süt, 1 top kaymaklı dondurma ve 2 kasık Nescafe (ben kafinsiz olanından kullanıyorum, kahve uykumu kacırıyor da :) )

Tüm mazemeyi dondurma eriyene kadar karıstırıyoruz, oldu da bitti!

görsel1,görsel2