Şu sıralar günlerimin yarenleri

• Kıymetli blog 'Kediler ve kitaplar'da, Çavlan'ın bahsiyle tanıştığım 'Machinarium'.Bilgisayarınıza kolayca yükleyerek oynayabileceğiniz bu oyun haakında detaylı bilgiye buradan ulaşabilirsiniz. Ben yeni bitirdim ve geçtiğimiz haftalarda ciddi bağımlısı olmuştum.

• İnkilap kitabevi'nin dergiler köşesinde tesadüfen rastlaştığım 'Roman Kahramanları'. Eğer bu ay Tenten'den bahsetmiyor olsalardı belki algımda bir seçicilik yaratmayacaktı. Ancak sayfalarca Tenten ile ilgili yazmışlar. Hatta Küçük Prens ile ilgili de. Üç ayda bir çıkan bu edebiyat dergisini gönül rahatlığıyla öneririm. En son 2004 yılıydı sanırım, PİCUS'u okumuştum böyle zevkle.

• Ben de kadrodayım diye demiyorum :) her sayfası zevkle okunan Ajanda dergi. Oturduğunuz yerden rahatlıkla okuyabilirsiniz, sinema, tiyatro, gezi, kültür-sanat takvimi, röportaj... Kendinize uyan bir konu seçip tadını çıkarın... http://www.ajandadergi.blogspot.com

• Ve bir de son olarak her günkü sıradan ve keyifli alışkanlığım. Yandaş medya bahane, Blog okumak şahane! :)

Güneydoğu Anadolu (GAP) turu hala :) 1. gün

1. günün sabahı her yere şaşkınlıkla bakakalışımın ardından, Diyarbakır'ı terk edip, Batman'a doğru yola çıktık.
Kafamda imajı oluşan Batman'la gördüğüm Batman arasında oldukça fark vardı.
Şehir merkezindeki binalar gayet moderndi, hazır giyim markalarından oldukça ünlülerinin büyük mağazaları vardı.(Adidas ve Levi's gibi) Yolları geniş ve bakımlıydı.


Derken Batman'ın bir ilçesi olan Hasankeyf'e doğru yolculuğumuz devam etti.
Bilirsiniz, hani baraj yapılınca tarihi eserler, yerleşim alanları ve şu an içinde yaşanan evlerin baraj suları altında kalacağı ilçemiz.

Bu gördüğünüz akan nehir Dicle ve baraj suları da bu antik yerleşim alanını sular altında bırakacak.

Nihai yorumu size bırakıyorum ama özenmeden edemeyeceğim, yurtdışı gezilerimde görüyorum ufacık taş parçaları, kapıları bile şehir haritalarında TARİHİ ESER olarak işaretlenmiş, turist çekiyor. Benim memleketimde ise böylesine değerli yerler korunmak bir yana özenle(!) yok ediliyor.

Hasankeyf içinde bir antik kenti barındırıyor. Maalesef biz içini gezemedik, çünkü geçtiğimiz aylarda yaşlı bir amcanın üzerine taş düşmüş ve bu olay ölümle sonuçlanmış. Önlem olarak da şu an antik kentin içine turistlerin girmesi yasak.

Ne kadar etkilendim size anlatamam, sokakları, evleri, sahip olduğu tarihi geçmiş ile Hasankeyf kesinlikle büyüleyici ve gidip görülesi bir yer.

İstanbul'un boğaz manzaralı yalıları varsa, Hasankeyf'in de nehir manzaralı evleri var :p

Peki ya bu leyleğe ne demeli? Minarenin üzerine yuva yapmış, sağolsun uçtu fotoğraflandıktan sonra da böylece leyleği havada görmüş oldum.

Paul Cezanne resimleri

Bendeniz, fotoğrafa 'resim' demeyen blogger'ınız Seda; şööyle güzelinden iki Fransız resmi paylaşayım dedim 9 günlük tatilimiz öncesi sizinle.
İçimiz açılsın, bayramda Paris'e yolu düşecek olanlar Musee d'Orsay'ın kapısını aşındırsın !


Ressamımız Cezanne empresyonist, yani izlenimci.
Alın size bir de empresyonizmin sözlük anlamı : Sanatta, dışetkilerin içe yansıması, içte izler bırakmasıve bu izlere dayanarak sanat eserlerini yaratması.

Bu binalar hapşırdığınızda yıkılıyor, ha ha haaa hah hapşuuu!

Minicik bir velet iken bayılırdım iskambil kağıdından evler yapmaya.
Tıpkı Bryan Berg gibi, kendisi mimar ancak kulvarı farklı. İskambil kağıdından harikalar yaratıyor ammaaaa maddeci bir insan değil gözü anında kararıyor, atıveriyor şaheserinin üzerine karpuzları, hatta attırıveriyor başkalarına da, onca emeği anında yerle bir oluyor.

Bryan'ı kendime bu anlamda da yakın buldum, yıllarca itinayla tuttuğum günlüğümü 18 yaşında bir sobanın içinde cayır cayır yakıp, bundan psikopatça bir zevk almıştım :)

5-15 Ekim tarihlerinde Cevahir alışveriş Merkezi'nde imiş, iskambil kağıtlarıyla ve şovlarıyla tabi...
Ayasofya Camisini ve Galata Kulesini itinayla yapıp, itinayla(!) yıkmış.
Aşağıdaki videoda gösterisini izleyebilirsiniz, bu da kendisinin remi web sitesi : http://www.cardstacker.com


Bu Binalar Hapşırdığınızda Yıkılıyor!
TEB KOBİ TV.

Güneydoğu Anadolu (GAP) turu 1. gün

Amacım tarihler ve özel isimlerden bahsederek uzun bilgiler aktarmak değil.
Topu topu 5 gün kaldığım bölge hakkında boyumdan büyük laflar etmek de değil.


Ben bir turist olarak gittim Güneydoğu Anadolu'ya, şehirlerin ünlü meydanlarını, tarihi eserlerini ve yapılarını gördüm. Fırsatını bulduğum her an da orada yaşayan insanlarla sohbet etmeye çalıştım.
Edindiğim genel izlenimleri de sizinle paylaşmak istiyorum, yorumlarla katkıda bulunmak isteyen olursa çok sevinirim.
Olumsuz önyargılarla gitmemiştim, ama giderken güvenlik anlamında korktuğumu da belirtmek isterim. Ki korkularım yersizmiş, olumsuz hiçbir durumla karşılaşmadık.

Eşimle beraber çıktığımız yolculuğumuz Sabiha Gökçen Havalimanında, pek sevgili arkadaşım Sinem'in hediyesi Yekta Kopan'ın bu yıl Haldun Taner öykü ödülünü alan 'Bir de baktım yoksun' kitabı eşliğinde başladı.

İstanbul'umdan, Diyarbakır'a bir buçuk saatlik bir uçak yolculuğu ile ulaştık.
Alçalırken uçaktan gözüme çarpanlar: Dağların ağaclik olmaması ve evlerin cati yerine dam'a sahip olmasıydı. Ve inişten sonra şimdiye kadar gördüğüm en küçücük havalimanıyla tanıştım. 


Kahvaltı etmek için çarşının içinde bir han'a gittik.

Peynirler bizim damak tadımıza uygun değildi, bana tuzlu geldi ve biberli mezeler de oldukça acıydı.

Olsun çaydanlığımız güzel deyip, kahvaltımıza devam ettik.

Daha sonra şu an tadilatta olan 'Ulu Cami'ye gittik.Mimarisi ve otantik havası görmeye değer. 

Üçüncü durağımız Diyarbakırlı yazarımız Cahit Sıtkı Tarancı'nın pek şahane eviydi. Tarancı ailesi mevsimine göre bu konağın farklı bölümünde yaşarmış.

Son olarak Diyarbakır şehrinin sur içi kısımlarında dolaştık, 5.8 km uzunluğu ile dünyanın en heybetli 4. suru olduğunu söyledi rehberimiz.

Şehir hakkındaki genel izlenimlerim, gördüğüm çoğu hemcinsimin başı kapalı idi, erkeklerin belirgin özelliği ise rahatlıkla size bakıyor olmaları. İstanbul'da da yaşıyoruz tabi ama Diyarbakır'da hissediyorsunuz.
Şehir içinde gördüğüm binalar beklediğimden daha modern geldi bana ve sık sık kitapçı gördüm dükkanlar arasında bir de dikiş makinesi satıcı/tamircileri vardı bolca gözüme çarpan.
Halkın İbrahim Tatlıses sevgisi ise malumunuz.

Ben de bir turist olarak etrafıma meraklı gözlerle bakıyordum ve bir beyefendiden rica ettim, foroğrafınızı çekebilir miyim diye, sağolsun kabul etti.

Benim ülkem, benim insanım. Güzel izlenimlerle şehirden ayrılıp, Mardin'e doğru yola çıktık...

Sonraki yazıma kadar bir Cahit Sıtkı Tarancı şiiriyle veda ediyorum :


Memleket isterim
Gök mavi, dal yeşil, tarla sarı olsun;
Kuşların çiçeklerin diyarı olsun.

Memleket isterim
Ne başta dert, ne gönülde hasret olsun;
Kardeş kavgasına bir nihayet olsun.

Memleket isterim
Ne zengin fakir, ne sen ben farkı olsun;
Kış günü herkesin evi barkı olsun.

Memleket isterim
Yaşamak, sevmek gibi gönülden olsun;
Olursa bir şikayet ölümden olsun.

Rotterdam'dan taptaze portakallar gelmiş !

Bir haftadır ortalıkta yoktum, önümüzdeki günlerde size de anlatacağım Güney Doğu Anadolu turu'na çıkmıştım çünkü. 

ALEMDAR (Tohum ve Toprak) / Şehir Tiyatrosu

2010-2011 Şehir tiyatroları biletleri satışa çıkınca, hemen bu sene ilk defa sahnelenmeye başlayacak oyunların yönetmenlerine bir göz attım ve ahhaaa! Engin Alkan 'ALEMDAR' adlı bir oyunu yönetiyordu.
İnternette (kendi çapımda :) ) bir araştırma yaptım ama sonuca ulaşamadım oyunun konusu hakkında (ancak şimdi koymuşlar oyunun detayını).


Siz okuduğunuzda başlığı 'Alemdar (Tohum ve Toprak)' hakkında ne düşündünüz? İşçilik ve emek  konseptinde bir oyuna gittiğimi sanmıştım, bilemedim Osmanlı'nın en önemli Sadrazamlarından birinin oyuna adını verdiğini.

İzninizle kısaca Alemdar Mustafa Paşa'nın tarih sahnesindeki rolünden bahsetmek istiyorum.
Yıl 1755, Mustafa Paşa, Yeniçeri Hacı Hasan Ağa'nın oğlu olarak Hotin'de dünyaya gelir. Kendisi de yıllar sonra Yeniçeri ocağına girecektir. Zamanla Rusçuk Ayanlığı'na kadar yüselir.
1808 yılında Kabakçı isyanı sonucunda 4. Mustafa, 3. Selim'i tahtından eder. Bu olay üzerine Alemdar Mustafa Paşa, Rusçuk'tan İstanbul'a gelir, 4. Mustafa'yı tahttan indirir ve yerine şehzade 2. Mahmut'un padişah olmasını sağlar.
Alemdar Mustafa Paşa, Yeniçeri ocağının yerine Sekban-ı Cedid'in yani düzenli ordunun gelişmesini ister. Padişaha mutlak otoritesini sarsacak 'Sened-i İttifak' anlaşmasını imzalatır. Bu gelişmeler sonucu ne Yeniçeri Ocağı ne de 2. Mahmut Alemdar Mustafa Paşa'ya sempati ile yaklaşmamaktadır tahmin edersiniz.
1808 yılının Kasım Ay'ında Yeniçeriler isyan eder, amaçları Alemdar'ı öldürmektir.
Alemdar Mustafa Paşa Saray'dan kendisine gelecek yardımı bekler, nafile ... Anlayınca kimsenin onu kurtarmaya gelmeyeceğini, evindeki cephaneliği ateşe verir ve kendi ile beraber evinin etrafını saran yüzlerce Yeniçeri'yi öldürür.
2. Mahmut, kendisinin bir zamanlar hayatını kurtaran Paşa'ya neden yardım etmedi? Bu davranışının sonunda ne hissetti? gibi soruların cevabını ALEMDAR adlı oyunu izlediğinizde bulabilirsiniz.


Genel olarak oyunu değerlendirdiğimde, dekor ve ışık güzeldi, zaman zaman takılsalar da oyunculuk da beni tatmin etti.
Keşke konuyu bilerek gitseydim, bol diyaloglu ve özel isimli sahneleri daha iyi anlardım.


Yazıma oyunun Diyarbakır doğumlu ve 2001'yılında hayata gözlerini yuman yazarı Orhan Asena'nın şu sözleri ile son veriyorum :

'Hiçbir oyunumda tarihten yola çıkmadım ben. Günümüzden yola çıktım. Günümüz olaylarıyla, kişileriyle, sorunlarıyla bir çağrışım uyandırdığı anda tarihe yöneldim. (…) Benim zaman içindeki çevrem, Kanuni Sultan Süleymanlara, simavnalı Şeyh Bedrettinlere, Gılgameşlere dek uzanıyordu. Ama insan aynı insandı. Onların kaygıları, düşünceleri, sorunları, yazgıları… 

Çok yanlış olarak tarihsel konulu oyunlar tarihle karıştırılır. Oysa tarih şaşmaz biçimde nesnel, oyun şaşmaz biçimde özneldir. Bir oyun yazarıyla, bir tarihçinin olaylara bakış açıları başkadır, yöntemleri başkadır. Amaçları başkadır. Başka başka bireşimlere gitmeleri doğaldır, olağandır, hatta kaçınılmazdır.

…sanatçı bir şeyleri çözümlemek için yazmaz. (…) Sanatçı sergiler, düşündürür, yorumlamayı da seyir işine ya da okuyucusuna bırakır. Doğru çözüm sonradan doğru yorumlayanlardan gelir. '

Daha fazla bilgi için TIKLAYABİLİRSİNİZ. 

OBEB (ortak bölenlerin en büyüğü) / Altıdan sonra tiyatro

Daha önce Kumbaracı50'den bahsetmiştim.
Bugün Kumbaracı yokuşundaki sahnelerinde OBEB adlı oyunlarını izledim.

Oyuncuların kıyafetleri ile 40 sene öncesine gidiyoruz . Bir de çevirmeli telefonumuz var 'zırrr zırr' çalan. Nostaljik bir başlangıç yapıyoruz oyunun başında anlayacağınız.
Bir psikoloğumuz, bir psikolog yardımcımız :) ve birbirinden farklı DÖRT kadın karakterimizle yolumuza devam ediyoruz.
Hemcinslerimle gurur duydum. Hepsi birbirinden başarılıydı. (Erkekler de başarılıydı canım, ama kızlara torpil geçesim geldi.)

Yazar Yiğit Sertdemir'in 'Bekleme Salonu' oyununu izlemiştim daha önce. Yine kapalı bir mekan içinde geçiyordu ve bol diyaloglu idi.
O.B.E.B de aynı şekilde bol sohbetli bir oyundu, oyuncuların ne dediğini hiç kaçırmamanız gerekiyor. Bu anlamda seyirciyi biraz yoruyor.
Ancak taşlamalar, tespitler, hisler güzel aktarıldığı için ve hikaye de BİZDEN olduğu için sıkılmadan iki perde de su gibi akıp geçiyor. (Türk yazarların eserlerini okumayı, seyretmeyi daha bi seviyorum)
Politik taşlamalarla dolu ve aynı zamanda eğlenceli de olmayı başarabilen bu oyunu görmenizi tavsiye ederim.
Ekibin şu iki oyununu seyretmek istiyorum bundan sonra : '444' ve 'Öldün, duydun mu?'

Eğer O.B.E.B. (Ortak bölenlerin en büyüğü)'ne bilet almak isterseniz, bu siteyi ziyaret edebilirsiniz :
http://www.kumbaraci50.com/