14 Eylül 2011 Çarşamba

Öncelikli bebek ihtiyaçları



Bir önceki yazımda bahsettiğim gibi ben beklenen tarihten 1 ay erken doğum yaptım.
Hemen hemen her şeyi hazırlamıştık ve hiç telaşemiz olmadı.
Anne adayarı için kendi öncelikli listemi paylaşayım dedim, aslında bu liste arkadaşım Burcu'nun talebiyle oluştu, kendisi 5 aylık hamile.


  • Kıyafet:
Doğum yapacağanız hastane kıyafet veriyor mu önceden bilirseniz iyi olur.
Yani 2 adet yeni doğan tulumu, bodysi, eldiven ve çorap olsa rahat edersiniz bence.
Bebek sürekli yatma halinde, ceket gibi ince zıbınlar var, onlar kullanışlı değil; ben hiç giydirmedim.
Alttan çıtçıtlı body hayat kurtarıyor.
Hastane sonrası eve gelince de 1 ay daha yeni doğan kıyafetleri giyecek, Mother Care'den 7'li body paketten bir tane alsanız yeter. Emin olun hediye olarak body getiren birileri mutlaka olacak.


  • Temizlik malzemeleri
Can Bebe'nin yeni doğan bezi çok güzeldi, Huggies biraz fazla sert geldi bana, bizim markette Can Bebe  yoktu Prima Premimium Care aldık yumuşak ve incecik ama Prima bu sebeple sızdırıyor. 2 saatte bir değiştirmek gerek mutlaka. Diğer bez markalarında biraz daha tembel olabilirsiniz :)

Islak mendil'in de yeni doğan'ını almak gerek. En iyisi Unibaby.

Nivea'nın çantalı seti var, içinde şampuan, pişik kremi falan var. Gayet güzel. Üstelik çantası da kullanılır bebek doğduktan sonra.

Bebek küvetinde lükse hiç gerek yok. Gayet de herhangi bir yerden kova, maşrapa ve küvet alınabilir kanaatindeyim. He kanserojan madde olmayan bir ürün bulduysanız ve bu sebeple daha fazla ücret ödeyeceksiniz o ayrı tabi. 


  • Elektronik
Doğumu takiben ilk 2 gün süt gelmeyebiliyor, ama birdne süt basabiliyormuş kimilerini. Ki başıma geldi. Güneş yanığı gibi sırtınız bile ateş içinde oluyor. Biraz sıkıntılı bir durum. süt pompanız varsa rahat edersiniz. Ben Medela yada Avent düşünmüştüm. Philips Avent aldım, süper! Acıtmıyor ve bebeğin emme durumunu taklit edebiliyor.
İnceleme için buraya tıklayın.


Bebek telsizini ilk günden itibaren kullanmaya başladık. Weewell'in görüntülü telsizi aldığımız en iyi parçaydı! ;) Mutfakta yemek yerken vs. Efe'nin uyanıp uyanmadığını seyretmek iç rahatlatıyor. İncelemek için buraya tıklayın.
  • Yatak ve taşıma
Güdüzleri salonda yanımızda, geceleri de bizim odamızda uyuyabilmesi için taşınabilir olan park yatak'ı tercih ettik. Çitf katlı olduğu için şimdilik üst katında, büyüyünde alt katta oyun oynaması amaçlı kullanılacak. Ayrıca ev harici bir yerde uyumamız gerektiğinde de bu yatağı yanımızda götürebileceğiz.

Araba olarak Peg Prerego diye bir İtalyan markasının Pliko Switch P3 modelini tercih ettik. Travel system, yani hem puseti hemde bebeğin ilk 6 ay taşınacağı ana kucağı var. bu sebeple mantıklı.
Alternatif olarak Bebe Comfort markasının Loola modelini, ya da Concord'un Neo'sunu alacaktık. Kolay açılıyor ve hafif arabalar çünkü.

Yanguru ile taşımak çok da rahat değil, yada ben henüz alışamadım. Böyle basit bir sistem için fazla pahalı bence.

  • Oda
Bu konuda ihtisas yaptım. Ne Caddesbostan kaldı gezmediğim ne de İkea. En çok çeşit Modoko'da var. İlk zamanlar için sadece gardrobu olsa da yeter aslında. Nasılsa yatağında hemen yatmayacak. Ama boya kokusunun çıkması 2 ayı buluyor.
  • Süs :)
Bunun için bir Eminönü seyahati şart. Kendi istediğiniz bebek şekerlerini tasarlayabilirsiniz, çeşit çeşit hastane odası kapı süsleri de var. Kurukahveci Mehmet Efendi'nin sokağı yada Havuzlu Han doğru adres.

  • Püs :)
Eğer niyetiniz var ise bir doğum fotoğrafçısı ile 6. aydan anlaşın, doktorunuzdan bu kişinin doğuma girebilmesi için önceden izin alın.
Bir de doğum günü yanınızda kameranız olursa iyi olur, (özel hastane ise) ameliyathanede bebeğinizin çıkış anı ve sonrasını görüntüleyecek kişiler genelde oluyor.

Son olarak, doğuma hazırlık kursları pek çok özel hastanede ücretsiz ve fazla vaktinizi almayacak şekilde programları. Güncel ve doğru bilgiye erişmek için birebir.
Doğum yapacağınızı hastaneyi de önceden gezin, doğum şeklinize göre kaç gün kalacağınızı, yanınızda neler getirmeniz gerektiğini hemşire yada görevliden öğrenin derim.

Ne kadar hazırlık, o kadar az panik.
Merak etmeyin her şey çok güzel olacak! ;)

7 Eylül 2011 Çarşamba

Bir mutlu doğum hikayesi

Minik oğlum (gerçekten minicik!) beklenen tarihten 1 ay önce geldi dünyaya.

Hikayemiz biraz değişik. Ramazan Bayramı'nın son günü, 1 Eylül 2011 aynı zamanda benim 30. yaş doğum günümdü.
Biz ailecek bayramlaşıyorduk teyzemlerde, derken herkesin sesi bir uğultuya dönüştü, sanki ben başka bir dünyadayım. Neyse biraz uzandım başka odada, geçmeyince göz karartısı, mide bulantısı eşim beni teyzemin evine yakın Bakırköy'deki Acıbadem Hastanesi'ne götürdü. Tanımadığım doktor muayene etti, non stress test diye bir olay var o yapıldı ve dr. 'doğum başlamış' dedi.
Engin tıp bilgimden değil, tamamen korkaklığımdan inanmadım.
Yanlış bakıldığını, gaz sancımı; doğum sancısı sandıklarını 'sandım' :)


Neyse kontrollere gittiğim Kadıköy Acıbadem Hastanesine gittik apar topar. Bu arada doktorum Bayram tatili nedeniyle yurt dışındaydı. Bir başka Dr. kontrol etti, son aynı: Benim doğum başlamış.
Şaka gibi. Evden bayram ziyareti diye çıktık, o günün gecesi benim minik oğlan doğdu ve 2 gün sonra eve elimizde bir bebekle eve döndük.


Doğum günlerimizin aynı olması ise, bir başka ilginçlik. Sizin de tahmin edebileceğiniz gibi bu hediyeyi bir daha hiç bir şey geçemez, en güzelini aldım 30 yaşımda.

Bebek sahibi olmak değişik bir his, oyuncak gibi geliyor şu an. Üstünü değiştirmek, emzirmek falan... Zaten 3'lü bir kısır döngü; besle, altını temizle, kucakla.
Tabi çok mutlu, oohh toz pembe bir hayatımız yok.  Bizim oğlan 6 günlük ama hayat tecrübesiyle beni cebinden çıkarır. Can acısıyla ağladığında içim parçalanıyor. Erken doğdu, sarılık oldu, göbek bağını düşürdü, topuğundan kan alındı, bir de üstüne dün sünnet oldu. Nasıl aksiyonlu bir hayat bu?!

Günün çoğunda ise tüm bunları yaşayan o değilmiş gibi, işte böyle mışıl mışıl uyuyor :)


Ufacık not: 1 Eylül aynı zamanda 'Dünya Barış günü'


OLSUN DA GÖR 
  
O gün gelsin neşemiz tazelensin de gör 
Dünyayı hele sen bir barış olsun da gör 
Seyreyle gülü bülbülü 
Çifter çifter aylar gökyüzünde 
Her gece ayın on dördü 
Güneşten yağmur boşanacak 

Yeni bir gün başlıyor demek 
Yeryüzünde korkusuz yaşamak 
İki milyar kişiye bir dünya 
İki milyar kişiye iki milyar ekmek 
Yazık olur bu düş yarı kalırsa 
Barış günü insan hakkı yenirse 
Köroğlu' nun sözü dinlenmelidir 
Sivas ilinin Banaz  köyünden 
Pir Sultan Abdal dirilmelidir 
Ah günüm yetse görmeye seni 
Seni övmeye gücüm yetse 
Barış çağı altın çağ 
Son ozanı ben olayım bu özlemin 
Bu özlem bitse 
O gün gelsin neşemiz tazelensin de gör 
Dünyayı hele sen bir barış olsun da gör 
Seyreyle deli ozanı 
Baştan başa sevda, baştan başa tutku 
Dili baldan tatlı 
                                   Melih Cevdet ANDAY

23 Ağustos 2011 Salı

Seda Usta mutfakta / Ev usulü Ali Nazik

Kah sergi gezen, kah tiyatro izleyen, zaman zaman Eminönü'nde alışverişin nabzını tutan blogger'ınız olaraktan, artık Home TV Çekmeköy Şb. misyonumla bugün de sizlere yemek tarifi vererek çizgimde sınır olmadığını ispatlamak istedim. Neden çizgim olsun zaten o da ayrı :)


Geçen haftasonuna doğru içimi çok güzel duygular kapladı. 
Teyzemin oğlu bu sene ilk defa üniv. sınavına girmişti ve İstanbul Üniv. 'İşletme' bölümünü kazandı. 
Bir de Cuma günü, Renault'da çalıştığı için Bursa'da yaşayan çocukluk arkadaşım ile görüştük. Sizin de vardır hayatınızda öyle insanlar, sonuna kadar güvenirsiniz, aynı şeylere gülersiniz, aynı şeyleri yadırgarsınız vb. Diğer yarınız gibidir, öyle hissettiren biri işte. 


Malum ben ağır vasıtayım bu aralar, çok yorulmadan lezzetli bir yemek hazırlayayım dedim.
İşte size tarifi, patlıcan seviyorsanız garanti veriyorum bayılazakşınız!


Malzemeler:

  • 2 orta boy kuru soyan
  • 200 gr. yemeklik kıyma
  • 1 adet sivri biber
  • 3 adet domates
  • 500 gr közlenmiş patlıcan (ben hazır kavanozda alıyorum)
  • 200 gr süzme yoğurt
  • 2 diş sarımsak
  • bir tutam kimyon, karabiber ve tuz

Yapılışı:
  • 2 çorba kaşığı sıvı yağda kıymayı 10 dk kavurun
  • Dilmlediğiniz sivri biber ve domatesi kıymaya ekleyip yarım saat pişirin
  • Ateşten indirmeden önce kıyma harcının üzerine tuz, karabiber ve kimyonu ekleyin
  • Ayrı bir tavada 5 dk kadar közlenmiş patlıcanı ısıtın, üzerine sarımsaklı süzme yoğurtu ekleyin
Bitti işteee, yemek hazır. Mmmhh.

Şimdi tabağa patlıcanlı sarımsaklı yoğurdu, üzerine de kıymayı ekleyin. İsteseniz üstünü kıyılmış maydonoz ile süsleyebilirsiniz.

Afiyet olsun.

22 Ağustos 2011 Pazartesi

11'e 10 kala / Türk filmi - Pelin Esmer


Filmi çok sıcak bulduğumu belirterek başlayayım söze.
Yaşlı bir adamın esnafla gerçekçi diyaloğunu izliyoruz ilk karelerde ve ben bu yaşlı amcanın bir sahaf dükkanı sahibi olduğunu sanmıştım.
Meğer Standford Üniversitesinde, 1945 yılında elektronik mühendisliği ve matematik öğrenimi gören, katı kurallı ve sabit fikirli başrol oyuncumuz Mithat Bey bir kolleksiyonermiş.
Ama kolleksiyon olayını abartmış, evin her tarafı gazeteler, dergiler... Hem de çifter çifter, yedekli. Amacı satmak asla değil, tek bir amacı var yaşamda, 'biriktirmek'.

Mithat Bey'in apartmanında, Nejat İşler 'Ali'  rolünde ve apartman görevlisi. Rolünün hakkını her zamanki gibi vermiş Nejat İşler.Ve dikkat ettim beyaz perdede bir şekilde sahaflarla ilgili bir rolde görüyoruz onu her seferinde. 'Yumurta'da kendisi sahaftı, 'Kaybedenler klübü'nde en yakın arkadaşı sahaf dükkanı açtı, bu filmde ise sık sık sahafları ziyaret etti. Gerçek hayatta da kendisinin bu işi yapmak istediğini okumuştum.

Dönelim 11'e 10 kala'ya. Klasik Türk filmi durağanlığındaydı, bu sebeple filmlerimizin fazla gişe yapamadağı gerçek. Transfromers gibi bir aksiyondansa, durağan Türk filmlerini tercih ederim ama sinemaya gitmeyi gerektirmiyor işte o zaman. Ses, görüntü efekti olmadıktan sonra, evde DVD'yi takıp sakin sakin izliyorum.

Sakin, sessiz ama çarpıcı bir film, sizi etkisinde bırakacak bir hayat hikayesi, yaşam tarzı diyebilirim.

Son olarak bu filmin başrol oyuncusu yaşlı beyefendi, filmin senarist ve yönetmeni Pelin Esmer'in amcasıymış ve hikaye gerçekmiş. Bu detayı öğrendikten sonra izlediklerim daha da anlamlı oldu doğrusu.


Yönetmen Görüşü

“11’e 10 Kala”ya, ‘dün’, ‘şu an’ ve ‘yarın’ı birbirine sıkı sıkı bir iple bağlayıp, yaşamının her anını koleksiyonuna eklediği bir objeyle dondurup o ipe dizen ve onun üzerinde usta bir cambaz gibi yürümeye devam eden müthiş bir koleksiyoncuyu anlama arzusuyla başladım. İstanbul’un hayatın içindeki çelişkilere olan toleransına sığınıp, birbirinden sınıfları, yaşamları, hayalleri ve gerçekleriyle çok farklı iki yalnız adamın, 83 yaşındaki koleksiyoncu Mithat Bey’le kapıcısı Ali’nin, birbirlerinin yaşamlarına hesapsızca müdahalelerini anlatırken, bir baktım kaybederken kazanan, kazanırken yenilen, biterken başlayan yaşamlarında bu iki adamın birbirlerine sunabilecekleri yine İstanbul’du.
Pelin Esmer

Yönetmen görüşü kaynak: www.sinefilm.com

9 Ağustos 2011 Salı

Evde boş oturmak


Hiç tecrübe etmediğim bir eylemi, 1,5 ay boyunca yaşayacağım arkadaşlar.
(Ağlamaklı Emrah sesi) Benim en fazla 2 hafta blok tatilim oldu ağbi...

Şimdi ne yaparım evde tüm gün?

·         Sabah daha çok uyurum
·         Kahvaltı ederim
·         Play Station oynarım
·         Kitap okurum
·         Dergi okurum
·         Blog yazarım
·         Dizi izlerim (Shameless’ın Amerikan versiyonu)
·         Yemek yaparım
·         Tatlı yaparım
·         Dikiş dikerim (yeni öğrendim de, şu an sadece düz ve zigzagdikiş dikebiliyorum :))
·         Sitenin nimetlerinden faydalanırım (aidatın hakkı verilecek!)
·         Arkadaşlarımla buluşurum (bu sıcakta, bu göbekle bu kısım yalan olacak biraz sanki ama görecez)

Aklıma daha fazlası gelmiyor, az yorulmalı, yerinden kalkmamalı ne varsa hayalim bu :)

Geçen ay sorsalar, izne çıkmayı iple çekiyordum, işyerinde son 4 günüm; şimdi o kadar da istemiyorum. Güzeldi böyle klimalı ortam, arkdaşlar, hazır kahvaltılar, öğlen yemekleri, sosyalleşmek...

Zorunlu tatil, yada işsizlikle yllık izin arasında fark var yani. Eğer yıllık izin alıyor olsam dakika evde oturmak olmazdı hayalim, belki şu an çok da hevesli olmamam bundan.

Peki gitmediğim memeleketlerden nereleri gezmek isterdim?

Tibet’e gitmek isterdim, filmlerdeki görüntüye. Soğuk bir dağ başında, dillerini de bilirimişim gibi; orada konuşulanları dinlemek, anlamaya çalışmak. İnsana ve dünyaya farklı bir gözle bakmak isterdim.

Eylül’de arkadaşlarımız İskoçya turu yapacak, Harry Potter’ın treniyle 4 saatlik bir yolculuk da varmış programın içine, Harry Potter’ın filminin çekildiği mekanlara ziyaretler de.

Amerika Kıtasını yukarıdan aşağıya, aylarca sürecek bir zaman bolluğunda gezmek isterim. Küba, NY, Miami, Meksika, Peru, Şili, Arjantin ...

Karadeniz’in yaylalarını, Sümela Manastırı’nı, Artvin’in doğal güzelliklerini görmek isterdim.

Gözlerim sağlam, aylaklarım işlevini yerine getirirken buralarda bol vakitler harcamak isterdim. Fotoğraf çekip Facebook’a koymadan, abuk sabuk hediyelik magnetler için vakit kaybetmeden. Sadece görmek, anlamak, o anları yaşayabilmek için gezmek isterdim.

Hayal kurmak da güzel...

7 Ağustos 2011 Pazar

İyi pazarlar

Bir reklam vardı hatırlar mısınız?
Nasılsınız? diye soruyordu. Sonra zor durumda olan insanları gösterip, reklamın sonunda tekrar 'Peki siz nasılsınız, iyi misiniz?' diye yineliyordu.

Sabah uyandım, bir süre sonra TV'yi açtım. Show TV'de Lerzan Mutlu. Evini gezdiriyor magazin programına. Bir odaya girdiler, onlarca çantası var, sadece LV'leri 10'a yakın.
Neyse...
Ben kadıncağıza bir şey demiyorum, kendim de 'bütçeme göre' lüks sayılabilecek şeyler alıyorum çünkü, sadece temel ihtiyaçlarım kadar alışveriş yapmıyorum malesef.

35 milyon insanın Afrika'da açlıktan ölmesi bekleniyor. Son 1 yıldır o bölgeye yağmur yağmamış, kuraklık hat safada.
Tv kanalları günlük haberlerini, programlarını planlarken en azından şu dönemde bunu düşünmeli bence.
Daha duyarlı içerikler izletmek ellerinde.
Hayat Bodrum, kıyafetler, gece kulüpleri, Hadise ve Sibel Can'dan ibartmiş gibi algı yaratıyorlar her yaz.

Neyse, umarım daha kaliteli, bilinçli yayınlar hitap edecek topluma ileriki yıllarda.

Kazancımıza göre, gönlümüzden geçen yardımı yapabileceğimiz adresler şöyle:
Hep birlikte 'iyi' olmamız umuduyla...

3 Ağustos 2011 Çarşamba

Ajanda Dergi Ağustos sayısı yaz kokuyor!

Selamlar herkese,

Ajanda Dergi'nin yeni sayısı bugün çıktı.
http://www.ajandadergi.blogspot.com/

Yine birbirinden ilginç incelemeler ve yazılar var.


İşte bu sayımızdan bazı başlıklar

  • Şehir Etkinlikleri Konserler, Sergiler
  • Sinedetay “Breaking Bad”  
  • İstanbul’da Turist Olmak “İstanbul’un Plajları”  
  • Stiletto  
  • İnceleme Kitap “Bizim Büyük Çaresizliğimiz” ve “Amcam Oswald” 
  • Gezi “İtalya” 
  • Gönlümün İncileri “Peri Masalı” 
  • Pudra Kokusu “Bebeğime En İyi Nasıl Bakarım” 
  • Çalışanın Çığlığı “Fütüristlerin Öngördüğü Meslekler" 
  • Dekorasyon “Yazlık Evler” 
  • Abrakadabra “Olumsuzdan Olumluya”  
  • Bunları Biliyor muydunuz  
  • Raflarda 
  • Ayın Blogu “Mutlu Dükkan” 


Yeni eklenen moda köşemiz de ilginizi çekecek diye düşünüyorum.

Ayın blogu ise 'Mutlu dükkan'. Bu sitede gördüğüm kurabiye ve pastalara bayılıyorum. Sitenin tatlı sahibesine mutlu dükkan hakkında merak ettiklerimizi sorduk.

Kısacası hepsi sizin için hazırlandı, keyifli okumalar ;)