'Minnak' o gün ne giymiş?

18 aylık bebeğim neler yapar oldu?

• 11 kg. 86 cm
• 'Al bu elimdekini ve çöpe at' komutunu ikiletmeden yerine getiriyor. (1.5 yaşındaki çoccumuza çöp attrıyoruz evet :) )
• Aslan,kedi,köpek,horoz,yılan,ördek,kuş,inek nasıl ses çıkarıyor Efe'den sorulur
• Sabah kahvaltısında peynirli omlet, ballı ekmek ve pekmezli-ıhlamur çayına devam
• En sevdiği yemek/yiyecekler makarna, bulgur pilavı, muz, armut, yoğurt
• Elma, muz, yoğurt, su gibi pek çok yiyeceğin adını söylüyor (elma-emma, armut-amma, muz-mo, su-fu)
• Bana öyle güzel 'an-nennn' diyor ki (annem demek istiyor), büyüdüğünde bunu çok özleyeyeceğim.
• Saçlarını hiç kestirmedik, lüle lüle ve uzadı baya. Daha da kıyıp kestircek gibi hissetmiyoruz
• Yeni bir ortama girdiğinde bana sarılıyor, insanlara ısınması 10 dkyı buluyor
• Arkadaşlarıyla uyumu geçen aylara göre daha iyi. Özellikle Aras ve Arya ile tüm gün sıfır kavga ile oynuyorlar. Bu Aras'ın melekliğinden ve ortamı yumuşatmasından kaynaklanıyor olabilir. Arya ise tam prenses ve korkusuz savaşçı. Onlardan ayrıldıktan sorna 2 gün 'Aaya' diye adlarını sayıklıyor
• Akşam 19:30-20:00 arası yatıyor, sabah 7 de kalkıyor
• Öğlen 11-13 arası uyuyor
• Hala bezle dolaşmaya devam, tuvalet eğitimi için 2 yaşı bekleyeceğim
• Emziği de geceleri uyurken kullanıyor. Bıraktırmayı denedim, emziksiz uyudu ama bu sefer sabah 6da kalkıyor ve ağlıyor. Bu sebeple emziği de bırakma işini 2 yaş sonrasına erteledim
• Televizyon hala seyretmiyor, Pepe, Calloui hiçbirinden haberi yok canım benim :) En azından bir kaç ay daha TV izletmeyi, Ipad oyunlarıyla tanıştırmayı düşünmüyorum. 
• Vakit geçirmekten hoşlandığı şeyler 'bisikletine binmek' 'resimli 0-2 yaş kitaplarına bakmak' 'flash cardlarından yeni nesneler, hayvanlar öğrenmek' 'yollarda, bahçelerde başıboş yürümek'

80'ler partisi

Eşimin işyerinden bir arkadaşı parti organize etmiş, biz de Efe'yi manevi annem Nunu'ya bırakıp davete icabet ettik.
Ben böyle özenilmiş, üzerine düşünülmüş etkinliklere gitmeye bayılıyorum. Bu partinin konsepti '80'ler' di. Katılan herkesin 80'ler ruhunu yaşatacak şekilde giyinmesi gerekiyordu.
Canım arkadaşım 'Yemekbahane' bana daha önce katıldığı 80ler partisinde giydiği kazak, bilezik, kemer ve küpeleri verdi. Ben de tayt ile görüntüyü tamamladım. Saçlarım ise tabiki Serpil Çakmaklı modeliydi.
Eşim için ise Beyoğlu'nda bulunan 2. el mağazası 'By Retro' dan t-shirt ve gözlük aldık.
Bazı arkadaşlar o kadar özenmiş ve öyle başarılı parçalar bulmuş ki, hatırladıkça hala gülüyorum.

Herkes ne giymiş tek tek paylaşamıyorum, fikir vermesi açısından bazı fotoğraflar:

80'lerin müzikleri falan güzelmiş de, o kıyafetler nediiirrrr??

Haydi biraz anı tazeleyelim :)




veee 1980lerin reklamları :)

Etkili kilo vermenin 10 yolu

Şöyle bir olay yaşandı geçen hafta. Baya baya sevdiğim ve bir o kadar baya baya iyi niyetli iki arkadaşım bize misafirliğe geldi. Yedik, içtik falan derken ben bebeklik, çocukluk, genç kızlık fotoğraflarımı içeren albümlerimi gösterdim onlara.
Özeti şöyle bir şeydi:

Hayatımın hiç bir döneminde kilolu olmadım, normaldim, göbeğim çıksa, bacağım kalınlaşsa yediklerime dikkat edip, spor yapmaya, yürümeye çalışırdım.
Derken evlendim. Eşim de yemek düşkünü biri değil ama bana bir yemeğe düşkünlük hali geldi. Her akşam masaya oturduk istisnasız 7 yıldır, yani hayatıma düzeli bir öğün girdi hem de bol kepçe!
Makarnaya bayılırım ancak bekarken eve girmezdim neredeyse gezmekten, ilk gençlik yıllarında yakıyordum tabi. Akşamları evde vakit geçirmeye başladıkça o makarnalar vücudumun belli bölgelerini kendine mesken tuttu.
Sonra Efeciğim doğdu vs. derken, 58'den 70'e yumuşak bir geçiş yaptım. (Boyum 1.77)

Gelelim fotoğraf albümünün konuyla alakasına. Arkadaşım iyi niyetli dedim ya, kızcağız albüm kapağını kapatıp şu cümleyi kurdu. 'Rejim mi yapsak?'
'Sedacım sen şişmissin arkadaşım, biraz az ye, gittiğin yol yol değil'in dostça söylemiydi bu.
Ve biz -o gün orada bulunan 3 arkadaş- hepberaber sağlıklı beslenmeye karar verdik.

Arada maillerle birbirimizi yokluyoruz 'dün ne yedin, nasıl gidiyor? diye.
Peki bizim fikir birliği yapıp, daha sağlıklı beslenmek için kendimize seçtiğim kurallar ne.
Yada gazete manşetiyle 'Kilo vermek için 10 yöntem' :p

• Yemeğe alışkın olduğumuz porsiyonu yarıya düşürmek
• Beyaz şekerle yapılmış tatlı yememek, çaydan-kahveden şekeri çıkarmak
• Akşam 7'den sonra yemek yememek
• Beyaz unla yapılmış yiyeceklerle vedalaşmak
• Makarna, pilav, börek, poğaça tüketmemek
• Bulgur, tam buğday gibi sağlıklı karbonhidratlar tüketmek
• Salata ile barışmak
• Acıkınca süt yada kahve içmek
• Vücudumuzun ihtiyacı olandan fazla yemek yememek
• Fırsat buldukça yürümek, hareket etmek

Birbirimizi kandırmayalım, biz kadınlar gaza gelip spora başlamaya, rejim yapmaya karar veririz ve bu gaza gelmiş insandan 15 güne eser kalmaz.

Bakalım 3 arkadaş nereye kadar bu güzel ve olması gereken tutumumuzu sürdüreceğiz?

İzmir Etnografya Müzesi

Müze gezmeye ba-yı-lı-yo-rum.
Gittiğim şehirde yada ilçede bir yazara, ressama, devlet büyüğüne ait ev varsa yada şehir müzesi; ya yanımdakini de ayartır hızlıca gezerim yada 'siz istediğiniz yerde takılın ben bir arkadaşa bakıp çıkıcam' der, kendim hızlıca tur atarım.
Müze gezilerimden bir kaç link:

Galata Mevlevihanesi
Uçurtma Müzesi
Sabancı Müzesi
Pera Müzesi
Prag Ulusal Müzesi
Musee d'Orsay / Paris

İSTANBUL'DAKİ BÜTÜN MÜZELERİN LİSTESİ'ne buraya tıklayarak ulaşabilirsiniz.

İzmir'de iken de arkadaşım Nur ile İzmir Etnografya Müzesi'ni gezdik. Kendisi Bodrum kökenli bir İzmirli, Ege yöresinin bağrından kopup gelmiş tatlı akademisyen arkadaşımla beraber dolaşmak da ayrı bir keyifti!

Zeybek/Efe kıyafetleri, deve güreşi detayları, Ege Bölgesi'ne has ve artık yok olmaya yüz tutmuş mesleklerin tanıtımı, birbirinden güzel işlenmiş yorganlar, bindallılar, örtüler, halılar; ev eşyaları derken 1 saat nasıl geçti anlamadık.

Etnografya Müzesi'nin hemen karşısında Arkeoloji Müzesi de var ama saat geç olmuştu, orayı başka bir gün gezeriz diyip; günü 'bira içip-dertleşmek ' aktivitemizi gerçekleştirmek üzere sonlandırdık.

KONAK'ta yer alan Müzeye giriş ücretsiz ve Pazartesi hariç hergün 17:00'a kadar açık.

İZMİR ETNOGRAFYA MÜZESİ

Müze Binasının Tarihi

Bina, 19. yüzyılda Neoklasik tarzda, meyilli bir teras üzerine inşa edilmiştir. Bunun 1831 yılında ilkin hastane olarak (St Roch Hastanesi) kullanıldığı; 1845 yılında Fransızlar tarafından onarılarak fakir Hıristiyan aileleri için bir bakımevine dönüştürüldüğü bilinmektedir. Aynı bina daha sonra hıfzısıhha müessesesi ve sağlık müdürlüğü hizmet binası olarak kullanılmıştır. 2 Aralık 1984 tarihinde Kültür ve Turizm Bakanlığı'na etnografya müzesi olarak düzenlenmek üzere devredilmiştir.

Müzenin Tarihsel Geçmişi ve Kuruluşu

İzmir'de etnografik eserler 29 Ekim 1978 tarihinden itibaren İzmir Atatürk ve Etnografya Müzesi'nin alt katında teşhir edilmekte idi. Daha sonra 1985-1987 yıllarında restore edilen eski sağlık müdürlüğü binası etnografya müzesi olarak hizmete sunulmuştur.

Sergileme Düzeni

Etnografik eserler, depolarda teşhire sunulmayan diğer eserler ve çevre müze müdürlüklerinden devrolunan etnografik eserlerle birlikte teşhir ve tanzim edilmiştir.

Müze binası zemin kat üzerine üç katlı olarak inşa edilmiştir. 1. ve 2. katları teşhir salonları 3. kat depo, laboratuvar, fotoğraf stüdyosu ve büro olarak hizmete sunulmuştur.

Teşhirinde İzmir ve yöresinin 19. Yüzyıl'daki sosyal yaşamından kesitler verilmesi amaçlanmıştır. Bu nedenle, endüstrileşme ile birlikte bugün artık yok olmaya yüz tutmuş, tenekecilik, nalıncılık, çömlekçilik, gözboncukçuluğu, tahta baskıcılık, halı dokumacılığı, urgancılık, keçecilik ve seraciye gibi el sanatlarımız sergilenerek tanıtılmaktadır.

1. Kat Teşhiri: Sağda 1. bölümde: 19. Yüzyıl misafir odası, el işlemeleri, hamam takımları ile 2. bölümde: Gözboncuğu fırını ve örnekleri, İzmir İli'nin ilk Türk eczanesi (İttihat Eczanesi), keçecilik, nalıncık ve tenekecilik sergilenmiştir. İzmir'in meşhur şerbetçisi (Demirhindi) bu bölümde yaşadığı yüzyıldan ziyaretçilere teşhir edilmektedir. 3. bölümde: Menemen çömlek çarkı ve mamülleri, saraciye, deve ve deve güreşleri, halk oyunları, efe ve efe giysileri tanıtılmıştır. Salonların iç kısımlarında yer alan koridordaki gömme vitrinlerde para keseleri, sedef kakmalı eşyalar, cam ve el işlemeleri teşhir edilmiştir.

2. Kat Teşhiri: 1. bölümde: 19. yüzyıl gelin odası, gelinliklerin vitrini, oturma odası, sünnet odası ve mutfak malzemeleri, 2. bölümde: Ege Bölgesi gelin başları, kadın süs eşyaları, Osmanlı Devri sikkeleri, el yazması kitaplar ve yazı takımları teşhir edilmiştir.

Halit Rıfat Paşa Caddesi, 3. Konak
Tel : (0232) 489 07 96

Pazartesi dışında her gün, kışın 08.30-12.30/13.30-17.30, yazın 08.30-17.30 saatlerinde ziyarete açıktır.

Kanaviçe Pano

İstanbul'dan İzmir'e kayınvalidemin yanına gittiğimde kendimi gençlik dönemlerimde gibi hissediyorum.
Torunlarını özlemiş oldukları için Efe'nin bakımını seve seve üstleniyorlar. Ben de kendi başıma yapmaktan zevk aldığım aktivitelerle vakit geçiriyorum.
Tabi bu senaryo yılda bir kaç hafta gerçekleşebiliyor. Buna da şükür.

İzmir/ Kemeraltı'nda çok sevdiğim bir dükkan var: İSTANBUL DÜĞME. İçinde dergiler, kitaplar, etaminler, düğmeler. Ohoo pek zevkli ürünler var. Oradan küçük bir etamin almıştım ve üzerine yarım çarpıişi ile işledikten sonra figürlerin kenarından iğneardı ile geçtim. Ve işte sonuç:

Etamin bir bez ve çerçeve içine kolayca yerleştirilemez. İşi bilene bırakmak gerek diyip bir çerçeveciye gittim. Tam da istediğim gibi yaptılar.

Efeciğime annesinden bir ufak hatıra işte...

Çocukların oyuncak kavgası

Çocuğu olan herkes bu dönemleri yaşamıştır eminim.

Salonun ortası birden 'arena'ya dönüşür. İki küçük gladyatör -etrafta onlarca oyuncak olmasına rağmen- aynı oyuncak çekiç yada oyuncak ayı için amansız bir savaşa başlar. Dövüşün ilk saniyelerinde sessizlerdir, biri diğerinin elinden çeker. Başarır yada başaramaz ve çığlıklar, ağlama sesleri havada uçuşur aniden :)

Şimdi bu noktada sizin anne olarak çok doğru bir tavrınız olabilir ama diğer annenin ne yapacağı da en az bunun kadar önemli. Ben mesela müdahele etmemeye çalışıyorum yada Efe'nin dikkatini başka yöne çekiyorum, sonra da sessizce Efe'ye bir daha böyle davranmamasını-paylaşmasını öğütlüyorum. 

İstisnasız tüm arkadaşlarımla aynı kafada olduğumuz için de hiç sıkıntı yaşamamıştım.

Gelin görün ki bu aralar başka bir sorunumuz var. Bir tanıdığımızın çocuğu ile Efe'nin arasında yaşananlardan dolayı ne yapacağımı bilmiyorum. Diğer çocuk her görüştüğümüzde Efe'ye' etraftaki oyuncakların Efe'nin olmadığını' söylüyor. 'Efe bu senin değil!'. Efe ne ile oynarsa gidip o oyuncağı Efe'nin elinden alıyor. Geçen hafta bindiği bisikletin kenarındaki oyuncağa Efe dokundu diye evde kıyamet koptu. Efe de korkmuş biçimde ona ve sonrasında bana bakakalmıştı. O an dedim işte ben ne yapacağım?

Bir başka çocuğa nasıl davranması gerektiğini söylemek istemiyorum.

Daha Efe oyun gurubuna ve anaokuluna gidecek, oralarda nelerle karşılacak, şimdiden bu vahşi dünyaya atılması iyi olur diyorum.

Sonra da yok yok ben bu çocuğu sakin sakin büyüttüm, huzuru bozulmasın, çevresinden 'paylaşmaMAyı, kavgayı, ağlayarak istediğini yaptırmayı' öğrenmesin istiyorum.

Korumacı anne moduna geçmekten hoşnut değilim ama diğer ufaklıkla bir süre görüşmeyeceğiz sanırım...

Bahar ve çiçekler

Ne zamandır yazı yazmamamın sebebi fotoğraf makinemdeki fotoları PC'ye aktaramamam - çünkü ara kabloyu İzmir'de unuttum *sanırım* - ve flash belleği umutla her gün arayıp evde bulamıyorum. Uslanmaz bir 'ufak eşya kaybediciyim' ben!

Dün yeni tohumlar ektim çimlendirmek için ve bunu bloguma not almadan geçmek istemedim. Artık, arakladığım fotolarla idare eceğiz.

Şebboy

Bu seneden itibaren artık kendimize ait bir bahçemiz var. Çiçek de, ağaç da, meyve-sebze de büyümek için bana muhtaç. Neyi nasıl yaparım fırsat buldukça okuyorum. Bağ-bahçe işleri bilgi istiyor. Hangi tohum ne zaman ekilir, çiçeklenir ; toprak ne zaman değişir; kim güneş sever, kim sudan hoşlanmaz bileceksiniz. İnsan gibiler. Hani bizim de etrafımızda diğerlerine göre daha alıngan, neşeli, küskün, duygusal, iştahlı vs. insanlar vardır ya. Eğer onları seviyorsak huylarına gideriz. Heh işte! bitkiler de öyle.

Orkideyi direkt güneş ışığına maruz bırakmayacaksın, ama ışık da alacak. Toğrağı nemli duracak.

Çuha çiçeklerini kışın bahçeni renklendirmek için kullanacaksın, yazın ondan medet ummayacaksın.

Lale'nin soğanına değer vereceksin, aylarca saklayıp; güz geldi mi dikmeyi unutmayacaksın.

Bir komşunla dost olacaksın ki sen uzaklara gittiğinde o çiçeklerini kimsesiz bırakmasın...

Ben papatya ve şebboy tohumu ektim saksıya, çimlenmesini bekliyorum 15 güne. Güçlenince bahçeye ekeceğim.
Kendilerini göstermeye başladıklarında onları sizinle tanıştıracağım.